Wywiad USC 33414 – Max Falk

  • Max (Michael)
  • Falk
  • 1997
  • wywiad USC Shoah Foundation
  • nie
  • po wojnie
  • angielski
  • Max (Michał) Falk, syn Ignacego (Izraela) i Lei (Leonii). Matka była nauczycielką, ojciec działaczem Bundu. Gdy wybuchła wojna, Ignacy Falk został inspektorem terenowym Jointu, jeździł po wielu miasteczkach. Również będąc w getcie miał tę samą pracę i specjalną przepustkę na wychodzenie z getta. Gdy powstało getto, Falkowie musieli przeprowadzić się z Żelaznej 42 do sąsiedniego budynku, który znalazł się w obrębie getta. Zamieszkała z nimi rodzina ojca, w sumie było ich 9 osób. Michał uczył się na nielegalnych kompletach. Gdy rozpoczęła się Wielka Akcja, cała rodzina została zabrana na Umschlagplatz. Ignacemu udało się przekupić policjanta, który wypuścił jego żonę i dziecko, ale rodziców i reszty rodziny już nie. W marcu 1943 Michał z matką wyszli na stronę aryjską, zamieszkali u Urszuli Rybki w Miedzeszynie. Po pewnym czasie właścicielka została ostrzeżona, że musi pozbyć się przechowywanych Żydów. Michał z matką byli przez tydzień w lesie, a potem wrócili do pani Rybki. Umieściła ich w komórce, gdzie mieli bardzo ciężkie warunki i musieli zachowywać się bardzo cicho. Mieszkali tak ok. roku. W międzyczasie nawiązali kontakt z żydowskim podziemiem, i w kwietniu 1944 r. zabrano ich do Warszawy. Przez kolejne 4 miesiące kilkukrotnie zmieniali miejsce pobytu. W czasie powstania warszawskiego ukrywali się razem z grupą Żydów, a po powstaniu zostali w kryjówce w Warszawie aż do wyzwolenia. Po wojnie odnaleźli się z ojcem, który brał udział w powstaniu w getcie i został wywieziony do obozu w Budzyniu. Po wojnie Ignacy Falk działał aktywnie w CKŻP. W 1948 r. wyjechali z Polski do Kanady.

    USC Shoah Foundation – The Institute for Visual History and Education Leavey Library 650 West 35th Street, Suite 114 Los Angeles, CA 90089-2571
    https://vhaonline.usc.edu