Adela Domanus przyniosła, za pozwoleniem zakon...

  • NIE
  • Adela Domanus przyniosła, za pozwoleniem zakonnicy – pielęgniarki, która rozumiała sytuacje i intencje Adeli, zabawki, małą choineczkę, a nawet piecyk elektryczny do ogrzewania separatki, w której leżała Inka.

  • 1943-12-00
  • 1943-12-00
  • działania Polaków
  • choroby, dzieci
  • Dzieje 5 osób uratowanych przez Adelę Domanus. Historia jednej żydowskiej dziewczynki. Krótki opis pozostałej czwórki uratowanych Żydów. Życie podczas powstania warszawskiego. Wygnanie ludzi z Warszawy do Krakowa. Do całości dołączona była fotografia Inki, list jej ojca do Adeli z 1943 roku, dwa listy Inki z Łodzi z 1945 roku oraz list matki Inki z Bawarii z 1946 roku.
    Brak strony 4.
    Spisano 27 lutego 1965 roku.
    Oryginał, mnp. 13 s., 210 x 295 mm., jęz. polski
    b>Archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego</b>
    ul. Tłomackie 3/5
    00-090 Warszawa
    tel. (48) (22) 827 92 21, fax: (48)(22) 827 83 72
    <a href="mailto:secretary@jewishinstitute.org.pl">secretary@jewishinstitute.org.pl</a>
    <a href="http://www.jewishinstitute.org.pl">www.jewishinstitute.org.pl</a>

  • 5
  • Powiązani ludzie:

    • Domanus Adela

      Zamieszkała w Warszawie na ul. Polnej 44 m 5, telefon 21-35-87; mąż Henryk, pracownik BGK; pracowała w podziemiu; je...

    • Sapiro Inka

      W 1942 roku miała niecałe 7 lat, szczupła, niebieskooka, blada, bardzo inteligentna; zimą 1942 roku zamieszkała u Ad...